Sliced Cucumbers

cucumber
cylindrical green fruit with thin green
rind and white flesh eaten as a vegetable
by a self-confessed cucumber freak.

Listen to "Amber" of 311.

Gusto ko itong song na toh.

moon phases

November 13, 2004 Wanted: Cash
Posted at 10:30 PM

Chech out my wallet. Coins? Yes. Real Cash? None. Obvious bang wala akong pera. As in yung perang papel. Ni singko pesos nga hindi aabot ang coins ko. Para saken kasi, kapag may perang papel ka sa wallet mo, hindi ka malulungkot. Kahit pa benteng papel lang yan, masakit sa kalooban kong madukot o mahulog sa tabi habang nagbabayad sa dyip. Ang makita ang limang pirasong 25 centavos sa loob ng wallet ko ay napakasakit, parang naaawa ako sa sarili ko kapag ganon ang pangyayari... Well, madalas na pangyayari yan at hindi magtatagal masasanay na rin ako.

Kwentong Kwarta:
My sister and I happened to pass by a few street vegetable vendors beside Mcdonald's Session Road. My eyes spotted the one and only veggie it had been looking for since last week. Cucumbers. I was not able to drop by the supermarket or the marketplace for that precious veggie because I am godang busy with things that did not involve using my feet. I'm one lazy bitch. Eh sa tinatamad nga ko, wala akong magagawa kundi mag-antay na mag-grocery ang nanay ko.

Lalapitan ko na sana ang mga dakilang pipino. Sumigaw ang utak ko. Hoy gaga! Wala kang pera! Nag-play bigla sa utak ko ang kantang Lose Yourself ni Eminem. May linya kasi doon na snap back to reality.

That was it. Uminit na ang dugo ko at nasigawan ko ang grupo ng mga lalakeng ang bagal maglakad sa harapan namin. "Godamnit we're not in the moon!" Exact words yan. Sabi naman nung isang lalake, "Ano? Ano? Ano?". Bad trip. Kaya binilisan ko ang lakad ko at buti nalang nakarating na ako agad dito sa shop.

Nagutom pa ang tiyan kong si Buknay. Gusto ko sanang bumili ng kanilang regular na burger sa Mcdo. Gademmet wala talaga akong pera.

Tapos, hindi ko pa nabibili ang pinapangarap kong CD ng paborito kong banda. Ilang months ko nang pinangarap toh pero aneh, isang taon na akong walang buong 500 sa pitaka ko.

I blame Buknay and my katamaran for this misfortune. Sabi ng nanay at tatay ko, 50 pesos nalang daw ang allowance namin araw araw kasi naman daw tuwing breaktime pwede namin silang i-meet para kumain. Eh lintek, tinatamad ako lage na i-meet sila kaya I end up eating sa tambayan. Ubos ang 50 pesos instantly. Minsan pang nag-attempt akong mag-ipon at naglalagay ako ng bente araw araw sa alkansya ko. Wala na yung ipon kong iyon, kinuha ko na agad kahit hindi pa umaabot ng sangdaan dahil nagkautang ako dahil sa pagkain. Shame on me. Tsk tsk tsk.

Then hindi ko pa nabibili ang pinapangarap kong kandila para sa mga daily rituals ko. Kandila na ngalang hindi pa mabili. Ano ba yan.

Hindi ko pa nabibili ang hikaw na plano kong bilhin ilang buwan na ang nakalipas.

Maybe I just want too much. Pero no. A CD, a few candles, a pair of earrings, a year supply of cucumbers and a bunch of food in front of me? Is that too much?

Gusto mo suminga?

cucumber_freak requires comments from Tabulas users only. Please login or register an account.